هایکو و فوتو هایکوی سیستانی (آئیکه)

**Goche Sisto**

(عکس : تقی خواجه)

کور گز کته زلفه
در کول خه مئنه
باد کته پنجه

kor gaze kata zolfa
dar kole kha me'na
bAde kata penja

**Bestboy** · 04-15-2010, 09:51 PM

مرسی آقا حامد . عالی بود

**Goche Sisto**

[تصویر: abab46155e2564439a7ef76716fa1e2a.jpg]

غروت بی بی
سپه لوسک می شو
پوتک دده

qrutte bibi
spe losk mesho
puttake dada

**sara_unicorn**

پوتکه به بندوک
خلقیو راسته
ور غل غل

puttake be bandok
kholqio rAsta
var qal qal

برا " پلغوت در سیستو " :

چنگه گزه مزنه باد
درنگو درنگ
خلشا خلش

Change gaza mzana bAd
drengo dreng
khlashA khlash

چنگ از سازهای اصیل سیستانی ست

**Hamoon** · 05-20-2010, 10:44 PM

دوستان عزيز نوشتار هاي ارجمند تان را از بن جان خواندم و بسيار شادمان گشتم از اين بابت كه دوستاني چنين خوش ذوق دارم.
همانگونه كه مستحضريد در ادبيات امروز سيستان جاي داستان نويسان و افرادي كه در ادبيات منثور سيستاني فعاليت مي كنند بسيار خالي است ....
اميدوارم اين تلاش هاي شما به آنجا ختم شود.

پايدار باشيد
صياد

**Goche Sisto**

در افتو لوار
وه رو خه مئرا
سونكه باغ بپور

dar aftove lavAr
va rukha merA
sunke bAqe bapur

**sara_unicorn**

برای تصویر شماره 9 :

آسمو آوین ُ
زمی ، زرد ...
گوچشو ، سوز ِ درخته

Asmo Avino
zmi , zard ...
gochesho , soze drakhta

**جملگ** · 07-09-2010, 06:33 PM

اين هم يه هايکوی سيستانی . تقديم به گوچه سيستو .

باد ِ خوْ پوْ شه
کنجه گزی بيومه چيچک زه
دل مه واتو ْ شه

....................

جملگ

**Goche Sisto**

(07-09-2010 06:33 PM)جملگ نوشته است: اين هم يه هايکوی سيستانی . تقديم به گوچه سيستو .

باد ِ خوْ پوْ شه
کنجه گزی بيومه چيچک زه
دل مه واتو ْ شه

....................

جملگ

عالی بود جملگ خان!

نکته مهم در هم قافیه بودن مصرع اول و مصرع سوم بودش که در صورت تداوم، نوعی سبک آوائی ویژه و استقلال ادبی خاصی رو برای آئیکه های سیستانی پدید می آره .

این نوع قافیه سازی من رو یاد سبک ادبی کمدی الهی دانته می ندازه که منظمومه اش رو بر اساس سه مصرع های پشت سر هم سروده به طوری که در هر بخش، اولین و سومین مصرع با هم هم قافیه هستند .

**جملگ** · 07-10-2010, 02:38 AM

سلام گوچه سيستو

ممنون از نگاهت به هايکوها . اگر اينا رو می شه هايکو گفت به قول خودمون يه بغچه از اينا دارم که از سال ها پيش کار کردم . قايفه برام تنها زنگ تفريح نيست بلکه ستونی يه برای ساختن ساختمانی مستحکم . ساختمانی دارای معماری ای که بتونه جبران سختی زبان ، نبود موسيقی درونی و بيرونی و نچرخيدن کلمات در ذهن و زبان شنونده و خواننده رو بکنه . بعدها در اين باره بيشتر می نويسم . در شعر نوی سيستانی هم همين اعتقاد رو دارم و سال ها تمرين کردم . بگذريم .

يکی ديگه به خاطر گل رويت می نويسم . درست نويسی اش با تو .

ما ، سون ِ استاره پچو ْ که
سينه مه پاليزه شه
ورپوک شه ، گلو که

..............

جملگ