معرفی طایفه های سیستان

[azad]

حرف شماهم صحیح هست وهم نیست!!

اینکه مرحوم جهانگیر خان آرامگاهش برج سربنده صحیح و من خودمم هفته ایی 1 بار می بینم!!
من خودمم در مورد صحت رفتن شک دارم ولی چیزی بود ک در خلال نوشته بود و ذکر کردم و بنده ب 1 مطلب اعتقاد دارم و اینکه هیچ گاه نوشته آیه قران نیست ! 1نفر حالا با هر میزان دقتی میاد 1 کتاب مینویسه و بعدش همه تکرار میکنن و سندی میشه برای اونها ....
جالبه!واگر 1آدم بگه غلطه میگن بی سوادو کتاب نخوندست یا مشکل شخصی داره!! ب مستر یوسفی گفتم همین قضیه رو همون ابتدا _فرمودند: منم فقط خوندم!!؟

والبته نکته دیگه اینکه :
اعتراض شما وارد نیست
فعلا من اینجا تنها وارث وپسر جهانگیر خان هستم و اگر بنا ب اعتراض باشه امیر زاده ما ارجحیت داریم!!
اما درموردتیره "حسین آبادی" این 1لغت من درآوردی آقایون هست اصلا تیره ایی ب این نام نیست اگرم باشه اون "سن آبادی"ک برگفته شده از ممسنی هست باید باشه البته ی روستایی وجود داره بعد "واصلان" ک اسمش حسین آبادی هست و این همه ب اشتباه دوستان با سواد اینجوری شده! ک سردار این روستا سرادر حاجی حیدر شهرکی بوده و پسراش توی زهک هستن!! اگرم تیره حسین آبادی وجود داره باید خاندان ما باشیم ک نیستیم!!البته میدونم ک امیرزاده اطلاع دارن!!!ن سردار بانو؟از سردار یزدان بپرس!!
از این واژه ها زیاد داریم مث کاشانی!!!ی قوم بلوچ اطراف تپه آزاد (نزدیک زهک ) هست بنام کاشانی_ک هیچ ربطی با کاشان نداره واصلش کوشانی بوده و هست!!! حالا اینا نوشتن کاشانی وهم میگن کاشانی!!و ی چیز جالب دیگه فامیل شاهرودی(اونایی ک زابلی اند) همه فک میکنن از استان شریف سمنان اند البته بعضیا بدشون هم نمیاد!! ولی اصلش
_شو ردی =شو رودی_ بوده و این اقوام محترم از طایفه صیاد و اربابی هستن.از این اشتباهات زیاد وجود داره..
الی ماشاالله ک ن من حوصله بحث دارم ن هم وقتشو!فقط ابنارو هم دیدم ک و اقعا ی ابهام وجود داره گفتم.
یا حق!

[rumshur]

شرح مختصری در خصوص شجره فامیلی طایفه بزرگ پودینه

پودینه فرزند جلال

جلال فرزند غيبي (غيب الله)

غيبي فرزند شيرزي (شيرزهي)

شيرزي فرزند سامك (سيامك)

سامك فرزند صاحبخان سربندي سر سلسله طايفه بزرگ پودينه

پودينه فرزند جلال كه طايفه ( پودينه ) از نسل او مي باشند تنها فرزند جلال بوده است . مي گويند كه فرزندان او بعداز تولد ،از بين مي رفتند. به همين دليل، پس ازتولـداين فرزندش او را با گياهي به نام پودينه به زبان زابلي ( پونه يا پدنه به زبان فارسي) ، شستشو مي دهندكه بر اثر اين كار او زنده مي ماند ونام او را به نام گياه شفا بخشش ( پودينه ) مي گذارند . پودينه هفت فرزند داشت که اطلاعات کافی از تمام فرزندانش در دست نیست سه فرزند او بنامهاي مامي (امامي) - دوستي و جهانبخش بوده اند . با زياد شدن نسل فرزندان پودينه در نقاط مختلف سيستان ، طايفه پودينه شكل مي گيرد .

تيره های وابسته به طایفه پودینه در ایران :

• تيره اولاد اكبرعلی (اگبرعلی) از نسل مامی ( امامی ) پودينه ساکنین پشت ادیمی تاسال 1363 وساکنین فعلی قسمت مرکزی و شمال شهرستان ادیمی
• تيره اولاد محمد رضا شهباز از نسل دوستی پودینه ساكنيـن منصوری
• تیره اولاد غلام حسين شاه جان
• تيره اولاد اخـداد ( اختــاد )
• تيره اولاد هاشم و کرمی از نسل دوستی پودینه ساكنين لورگ باغ
• تيره اولاد مشهدی علی ساکنین روستای پودینه بخش میانکنگی
• تیره اولاد محمد حیدر
• تيره اولاد اكبر تقی
• تيره های موجود در ميانكنگی
• تيره های مربوط به جماعت دولفظه كه ازوصلت باسنچوليها به وجود آمده
• تیره اولاد دوست محمداز نسل مامی ( امامی ) پودینه
• تیره اولاد حاجی پودينه ازنسل جهانبخش پودينه ساکن درشهركی ناروئی سیستان
• تيره اولاد موسی پودينه آقایی از نسل دوستی پودينه ساکن در شيب آب سیستان
• تیره اولاد خانی عباس ساکن در روستاهای پودینه و خانی در شهرستان هیرمند .

تيره هاي پراكنده ديگري نيز وجود دارد كه درسيستان وبلوچستان و منطقه سرخس استان خراسان و نيز ده پودينه كه در خاك شوروي قديم هم مرز با سرخس مي باشد ، كه اطلاعات دقيقي راجع به محل سكونت و نحوه ارتباط آنها با اين طايفه بدست نيامده است ./

شرح مختصري درباره شاهان فرزند زلفي
شاهان فرزند زلفي يا زلف علي از نسل مامي ( امامي ) فرزند پودينه يكي از شخصيتهاي معروف زمان خود بوده است ومردي زورمنـد ، بانفوذ و داراي مال و منال زيادي بوده است . اين شخص بيشتردرمنطقه كوه خواجه زندگي مي كرده است . مي گويند حوض بزرگي در نزديكي آرامگاه خواجه قرار داشته كه اين حوض توسط شاهان بخاطر بعضي از اعتقاداتي كه داشتـه خراب مي گردد. درنزديكي آرامگاه خواجه درفاصله حدود يكصد متري جنوب غربي بقعه اي قراردارد كه محل دفن شاهان ميباشد . اين بقعه به شكل بسيار زيبا با آجر سفال دور چيني وگنبد آن به صورت دوار با آجر دور چيني شده است . مي گويند به خاطر خراب كردن حوض بعد از مرگ او شوپركها ( خفاش ها ) داخل اين بقعه جمع مي شدند وصبح كه مردم به زيارت خواجه مي آمدند كثافتكاريهاي اين پرندگان را روي قبر شاهان ميديدند . تيره جانداد كه فرزند شاجان از نسل مامي ( امامي ) پودينه مي باشند اين كاررا عيب بزرگي براي فاميل پودينه ميدانستنداز اين رو افرادي را هر روز مامو مي كردند كه تا قبل از اينكه خورشيد طلوع كند قب اورا تميز كنند تا مردم متوجه اين موضوع نشوند .

نقل از كتاب زاد سروان سيستان در باره شاهان فرزند زلفي ( صفحه 36 ) محل مسكوني شاهان زلفي دامنه كوه خواجه بوده است و معتقدند مقبره وي درروي كـوه ودر قسمت جنوبي مقبره خواجه به شكل گنبـدي باقي است . مي گويند مبارزه شاهان با اهل فساد و قمـار كه به اسم زيارت خواجه مرتكب گنـاه ميشدند ، او را برآن واداشت تا براي تاديب مفسـدين دست به تخريب حوضي بزندكه درجـلو مقبره خواجه بود و شكل ديگر حكايت چنين است كه شاهان زيارت خواجه را نوعي شرك و بت پرستي ميدانست وبراي اثبات بي اعتباري معجزات احتمالي خواجه كه مردم به آن اعتقاد داشتند دست به تخريب حوضي زد كه جايگاه وضو سازي زائران زيارت خواجه بود است

اقوام و طایفه‌های استان سيستان و بلوچستان ایران

آبیل • ارابیب • ارباب • امراء • اربابی • ارجونی • اردنی • اله دو • اوکاتی • بلوچ‌زهی • بارانی • بارکزایی • بامدی • بامری • بختیاری • براهویی • برخوردار • بزی • بندانی • پتی‌پشم • [b]پودینه • پهلوان • تجگی • تیلر • جدیدالاسلام • جر • جمالزایی • حسین بر • گمشادزهی • شهنوازهی • شهلی بر • شه بخش • نارویی • قنبرزهی • گرگیج • جمشیدزهی • هاشم زهی • محمودزهی • عمرزهی • مرادزهی • ایرندگانی • سپاهی • رئیسی • دهواری • میربلوچ زهی • جمشیدی • جنگی • جهان‌تیغ • چاری • چتله • چشک • حیدری • خاراکوهی • خدری • خمبر • درگی • درهی • دره‌ای • دلارامی • دلخکی • دولفظه • ده‌مرده • راز • راشکی • رامرودی • راهداری • رخشانی • رئیس • ریگی • زرهی • سارانی • سالاری • سراوانی • سرابندی • سرحدی • سرگزی • سرگلزایی • سموری • سنجرانی • سنچولی • سندگل • سیاه‌سری • شهرکی • شهریاری • شیبک • شیخ • شیرانزائی • صیاد • عارفی • غلجه‌ای • فخیره • فراهی • قروتخوار • قزاق • قهقایی • کاشانی • کته‌لوک • کریم‌کشته • کلبعلی • کمالی • کول • کوهکن • کیال • کیانی • کیخا • گدا • گرگ • گرگیچ • گلوی • گنجعلی • لکزایی • ماهککی • مختاری • میر • میرشکار • نارویی • نهتانی • نورا • نوری • هراتی

[zabolboys]

طایفه ی آبیل

طایفه ی آبیل، از طایفه‌های سیستان در استان سیستان و بلوچستان می‌باشد.

جی . پی . تیت، محقق و نویسنده بزرگ ریشه این قوم بزرگ را از ایالت اوتاپرادش در هند می‌داند.
از خصوصیات افراد این قبیله می‌توان به رنگ پوست سفید و سبزه، قدرت بدنی بالا، قامت بلند و گاهی متوسط اشاره کرد.

طایفه آبیل در زابل ساکن روستای هابیل، روستای عبدالرحیم آبیل، روستای آبیل، روستای آبیل پل رنده، خمک کمپاداره راه آبیل، ابراهیم آباد آبیل در سیاه پشته، بلوچ آبیل، رنده سفلی، روستای سنجرانی، دوست محمد، نوار مرزی میلک، سه راهی ملکی، شندل، بالاخانه و ده سرحدی و سایر مناطق می‌باشند.
همچنین مجموعه تپه‌های تاریخی آبیل واقع در روستای آبیل در بخش میان کنگی - دهستان مارگان از جاذبه‌های توریستی سیستان می‌باشند و قدمت آن مربوط به قرون ۴ تا ۹ هجری قمری می‌باشد.
جمع کثیری از طایفه آبیل در سطح شهر زابل و زاهدان سکونت دارند .این طایفه در ستیزه‌جویی و خوی جنگجویانه زبانزد بوده و در پی این خصلت یک تیره از آبیل‌ها پس از کشتار تعداد کثیری از هندوها به منطقه بلوچستان پاکستان مهاجرت کردند و سپس عده‌ای در چخانسور و گنگ ساکن شدند.


در این طایفه برخلاف اکثر طوایف که نام فامیلی یکسان و ریشه و نیای متفاوت دارند همه افراد طایفه آبیل از یک اصل و ریشه و نژاد مشترک هستند . این طایفه بصورت نواری از هند به پاکستان و افغانستان و در نهایت نواحی شرق و شمال ایران امتداد یافته‌است و اصالت این قوم در منطقه همواره زبانزد بوده‌است. در حال حاضر ریش سفید طایفه ی آبیل، حاج بلوچ خان آبیل می‌باشد. سایر اسامی این فامیل عبارتند از:آبیل، هابیل، آبیلی .

نامداران و سرداران طایفه ی آبیل : از سرداران این طایفه کاظم آبیل، عبدالرحیم خان آبیل و حاج بلوچ خان آبیل می‌توان نام برد.

نام آبیل برگرفته از منطقه‌ای در ناحیه شمال و پشت دریاچه هامون (پشت آب) می‌باشد که این طایفه درگذشته در آن زندگی می‌کرده‌است.

«جی. پی. تیت» نویسنده کتاب سیستان، آبیل‌ها را باقی مانده قوم ابهیریا می‌داند که در سواحل دریای عمان و منطقه بلوچستان پاکستان سکونت داشته‌اند.
همچنین حدود ۱۰۰ سال پیش تعداد ۲۹۴ خانواده از طایفه آبیل در ناحیه گنگ و تعداد ۳۲۰ خانواده در چخانسور زندگی می‌کرده‌اند.

در گذشته طایفه آبیل بیشتر در نواحی ساحلی دریاچه هامون در سیستان و نیزارها و شهر زابل زندگی می‌کرده‌اند. شغل کلی این طایفه در گذشته دور دامداری و تعدادی نیز به شغل کشاورزی مشغول بوده‌اند.

[پیام سیستانی]

درود بر شما . از نوشته ی خوب تان بهره بردم و شخصیت شاهان زلفی همیشه برایم جذاب / دوست داشتنی و قابل احترام و شگفتی ساز بوده است . من هم از شاهان زلفی داستان های زیادی را شنیده ام . بی گمان شخصیتی پیچیده و شگفتی با توجه به بافت سنتی سیستان داشته است و به گمانم سنت شکن بزرگ و خوش فکری بوده است که ذر آن زمان بی هراس از دیگران چنین به جان خرافات یورش می برده است . شاید ما چونان او کم تر کسی را سراغ داشته باشیم که چنین بی باکانه علیه خرافات های سنتی و دینی به پا خواسته باشد و یک تنه دست به چنین کاری زده باشد . او را بایستی یاغی سیستان نامید . یاغی دوست داشتنی و مرموزی که دستکم برای بنده هنوز هم شگفت و دست نیافتنی ست . او ماه ها بر بلندای کوه خواجه می زید و می گویند ا زمانی که او بوده است کسی را یارای رفتن بر بلندای خواجه برای بوسیدن سنگ ها / نذر و خیرات و دخیل نبوده است . او تنها پرجمداری علیه خرافات بوده است و هرگز کسی سراغ ندارد که او به تهیدست و فرودستان دست درازی کرده باشد . با توجه به داستان های دیگری که از او شنیده ام در ذهن بنده او همیشه زنده است . حتا اینقدر دلبسته ی او شدم که بی هیچ گمانی او در من زیست و قهرمان یکی از بهترین منظومه های حماسی / اجتماعی بنده به نام " مرغ چوپو " شد و هر دم که این منظومه را باز خوانی می کنم شاهان زلفی را بر بلندای زیستن تماشا می کنم که برایم دست تکان می دهد .


پیام سیستانی

[Sistanian]

ممنون از شما دوست عزیز . بسیار بسیار خرسند شدم...

بنده از اینکه عضو کوچکی از این فامیل و طایفه بزرگ هستم افتخار می کنم.

[پیام سیستانی]

درود بر مهدی عزیز


با توجه به جا به جایی نوشته ها در تالار بنده درنیافتم که شما از طایفه ی پودینه هستید یا آبیل ؟ به گمانم این مشکلی ست که برای نوشته ها هنگام جا به جایی در تالار بوجود می آید . در هر روی اگر هم طایفه ی بنده هستید خوش حالم .

ارادتمند شما : پیام سیستانی

[Sistanian]

بله پیام عزیز بنده هم از فامیل بزرگ پودینه هستم . باعث افتخار بندست که هم فامیلی شما هستم عزیز .

(۱۰-۳۰-۱۳۹۰ ۰۸:۱۶ عصر)پیام سیستانی نوشته شده توسط:  درود بر مهدی عزیز


با توجه به جا به جایی نوشته ها در تالار بنده درنیافتم که شما از طایفه ی پودینه هستید یا آبیل ؟ به گمانم این مشکلی ست که برای نوشته ها هنگام جا به جایی در تالار بوجود می آید . در هر روی اگر هم طایفه ی بنده هستید خوش حالم .

ارادتمند شما : پیام سیستانی

[hossssein]

سلام
سال نو بر همه دوستان مبارك . انشالله سالي خوبي در پيش داشته باشن.
دوستان مي خواستم بدونم فاميل بشارتي يا بشارتي نيا , اصالتا از كجاي سيستان هستن و اصليت فاميلشون چيه ؟ و به كدام تيره از طوايف زابل ارتباط دارن ؟
ممنون مي شم دوستان زودتر جواب بدن.
با تشكر

[yasna]

(۸-۲۶-۱۳۹۰ ۰۱:۳۵ عصر)azad نوشته شده توسط:  ...

خلاصه ای از گزارش رسمی دولت هند بریتانیا در مورد ایل ممسنی بلوچ در 100 سال پیش

محمد حسنی ها که عموماً به ممسنی ها مشهوراند ،قبیله مهمی هستند،و به عنوان شجاع ترین قبیله بلوچ معروف اند. آنها در سیستان در کوههای لرستان و در دره مشکی بلوچستان زندگی می کنند.و در تمامی ناحیه غرب بلوچستان از شررود به جنوب تا مالار و غرب پنجگور و در تمام ناحیه نوشکی ،چاگی ،و سنجرانی از راس کوه کامران تا سیستان ساکن اند. ممسنی های این ناحیه خودرا از ممسنی های لر می دانند ،آنهایی که به گفته لرد کرزن در ناحیه کازرون و شولستان فارس ساکنند و افتخار می کنند که از نسل رستم اند واز سیستان آمده اند.( همتی،1388)

در سال 1901 تعداد ممسنی های جهلوان حدود 52751 نفر سرشماری گردید. ایل ممسنی ناحیه جهلوان شامل طواِِِِیف زیر است:

کرمعلی زئی ،مزار زئی،کچی زئی، غازیخان زئی، شیروزئی، هارونی، شهدادز ئی، سمالی، زنگیانی، یوسفی حسینی، جنگی زئی، دلشادزئی، بنگول زئی، نندوانی، چاکرزئی، بجارزئی، چنروانی، سبازئی، فقیرزئی، سیاهی زئی، درک زئی، شاهوزئی، کهرایئ، مندوزئی، کلاغانی

سرداران نامی ممسنی

رستم جهان پهلوان نامی ایران

سون(سورنا) : سردار نامی ایران و شکست دهنده کراسوس رومی در پوزه سرنا رستم فارس( ممسنی)

روایت معتبر اینه که ممسنی ها از سیستان به فارس رفتند نه بالعکس ... همونطور که در این روایت هم اومده...

خاندان سورن یکی از هفت خاندان ایرانی بودند که به " تاج بخش " معروف بودن و محدوده ی حکومت و قلمروشان سیستان بوده ....

[salaam96]

سرابندی


طایفه سرابندی از طوایف باستانی سیستان است.این طایفه و طایفه شهرکی و برخی طوایف دیگر سیستانی مانند :جر، جهانتیغ، بزی و ... تا زمان تیمور گورکان به نام ممسنی یا ممسنی نخعی نامیده می‌شدند. تیموراکثریت جمعیت طوایف شهرکی و سرابندی ممسنی را به لرستان و همدان در غرب ایران و عده ای را به سمرقند تبعید کرد، و استفاد از نام ممسنی را برای آنها ممنوع کرد.شهرکی ها و سربندی ها( سرابندی ها بعدی)در چند موج مهاجرت در زمان شاهرخ فرزند تیمور، در دوره صفویه و آخرین بار به دستور نادرشاه از غرب ایران به سیستان برگشتند.شهرت طوایف سیستانی ممسنی به نخعی و انتساب آنها به مالک اشتر نخعی و شهرک مرزبان پارس از پدیده های شگفت است که به روزگار شکست ساسانیان از اعراب مسلمان برمی گردد.

شهرک مرزبان پارس در زمان یزدگرد ساسانی ریاست عشایر پارس را که به کردان پارسی معروف بودند، به عهده داشت.

به گفته مورخین اسلامی شهرک در سواحل خلیج فارس به مقابله بامسلمانان شتافت و پس از نبردی بزرگ همراه با بسیاری از جنگجویان طوایف کردان ( لران )پارسی کشته شد. روایات شفاهی قدیمی ممسنی های سیستانی بیانگر این است که شهرک پهلوانی بی همتا بود در نبردی تن به تن از امام علی شکست خورد و به وی گروید و مسلمان شد.شهرک به دلیل استفاده از نشان اژدها که نماد خاندان رستم بود به شاه اژدها یا مالک اژدر معروف بود.پس از مرگ یزدگرد ساسانی، شماری از جنگجویان ممسنی به عراق و عربستان رفتند و در سپاه امام علی خدمت می کردند و پس از شهادت امام حسین به لشکر مختار و ابراهیم فرزند مالک اشتر نخعی پیوستند. شگفتا که نام و لقب مالک اشتر نخعی همانند مالک اژدر لقب شهرک بود و عنوان پارتی نخرر که بین ممسنی ها به کار می رفت با نام قبیله نخع شباهت داشت.و از همان زمان بین ممسنی ها و نخعی ها هوادار امام علی پیوندهای قومی ایجاد شده است.انتساب طوایف ممسنی ها سیستانی به مالک اشتر نخعی و شهرک زرتشتی ملقب به مالک اژدر ( شاه اژدها)باعث سردرگمی نسب شناسان این طوایف و مورخین محلی سیستانی شده است. ممسنی های استان فارس خود را از تبار رستم زابلی جهان پهلوان ایران می دانند.

ممسنی ها از بازماندگان اتحادیه پارتی سکایی حاکم بر سیستان بوده‌اندکه در نخستین سال های به قدرت رسیدن پارتیان ( اشکانیان )به استان فارس رفته اند.آتشکده پارتی نوراباد ممسنی معروف به میل اژدها یادگار سکونت خاندان سورن در ممسنی واقع در پارس باستان می باشد.سورنا -سردار معروف اشکانی که ریاست خاندان سورن را به‌عهده داشت- علاوه بر فرمانروایی در سیستان، در بخشی از استان فارس که به نام شهرستان ممسنی معروف است املاکی داشت. سورنا به‌دلیل محبوبیت در ایران به دستور ارد اشکانی در کمین‌گاهی در ممسنی فارس کشته شد.شهرستان رستم ممسنی و بخش سورنای آن یادمانهای سورن هادر ممسنی است.شهرک خود از تبار سورن رستم بوده است.از دوران پیش از اسلام تا زمان زندیه بین طوایف ممسنی سیستانی و بلوچ و لر در استان فارس ارتباط وجود داشته است و حکومت قاجار به تحریک استعمارگران اقدامات بسیاری برای سرکوب طوایف ممسنی در فارس و سیستان بلوچستان بعمل آورد.

سرداران سرابندی‌ و شهرکی‌ در زمان حکومت ملوک کیانی سیستان، چندین قرن فرماندهی سپاهیان سیستانی را به‌عهده داشتند، و با کمک طوایف بلوچ و براهویی ممسنی دفاع از مرزهای شرقی سرزمین ایران مدیون جانفشانی های آنان بوده است.

تبار شناسی خاندان سرداران سرابندی

شهرک ممسنی، مالک اژدر ( شاه اژدها )مرزبان فارس در اواخر ساسانیان در سال ۲۸ ق ۶۴۹ میلادی در نبرد با مسلمانان در سواحل خلیج فارس کشته شد.
اسپهبد گودرز ممسنی از زرتشتیان ممسنی نیای سرداران سرابندی
امیر مجد الدین سربندی قرن ۸ ش
امیر علی سربندی قرن ۸ ش
امیر قنبرخان سربندی ممسنی اواخر صفوی و دوره نادرشاه افشار
امیر کوچک خان سربندی
امیر رستم خان سربندی
امیر غلام شاه خان
سردار محمدرضاخان اول دوره زندیه و اوایل قاجار
سردار امیرخان دوره قاجار
سردار محمدرضاخان دوم حاکم سیستان معاصر محمدشاه و ناصرالدین شاه
سردار لطفعلی خان فرزند محمدرضاخان
سردار علی خان خان حسام الملک حاکم سیستان( ۱۸۵۱ تا ۱۸۶۸ )، وی پرچم ایران را بر فراز مقر سرابندی ها در سکوهه برافراشت.
سردار تاج محمدخان سرابندی حاکم سیستان۱۸۵۸ تا ۱۸۶۷ م( حکومت سرابندی در سیستان با دسیسه انگلیس و خاندان علم بوسیله ناصرالدین شاه منقرض شد)
سردار پردل خان اواخر قاجار
سردار محمدرضاخان سرابندی وفات ۱۳۶۵شمسی آخرین چهره نامدار سیستان
سردار ابراهیم خان پردلی نماینده سیستان در مجلس شورای ملی، وفات ۱۳۸۷ ش